BEZ POMIDORÓW I BEZ POŚPIECHU

Bez pomidorów i bez pośpiechu, ale za to z koncentratem pomidorowym i mlekiem. To tajemny sposób Włochów na sos bolognese, choć ani z samą Bologną ani z całą Italią nie ma podobno nic wspólnego. Mimo to zrobił międzynarodową karierę. 

Proste składniki. Dobre składniki. I czas.

Składniki:
1 łyżka oliwy
1 łyżka masła
1 cebula
1 marchewka
2 łodygi selera naciowego
2 ząbki czosnku
1/2 kg mielonej wołowiny
1 szklanka mleka
1 koncentrat pomidorowy
2 gałązki rozmarynu

W rondlu rozgrzej oliwę i masło, dodaj rozdrobnione warzywa. Podsmażaj, ale tak, aby się nie przypaliły. Wrzuć mięso i wlej mleko. Mieszaj, aż składniki się  połączą, a mięso wchłonie mleko.

Dodaj koncentrat i rozmaryn. Sól i pieprz. Zmniejsz ogień i gotuj sos. Im dłużej, tym lepiej.

Wymieszaj ze świeżo ugotowanym makaronem, dodaj starty parmezan, kilka listków świeżej bazylii i podawaj.

:))

UDANE ZWIĄZKI

Królik i szałwia. Szałwia i masło. Masło i dynia. Dynia i szałwia...Szał!

Recepta na udany związek dla 4 zainteresowanych:
2 udźce z królika
1 łyżka mąki
1 duża marchewka
1 duża pietruszka
1/2 selera
1 duża cebula
2 łyżki masła

sos:
2 szklanki bulionu
3-4 gałązki świeżego lubczyku
kilka listków szałwii
3 łyżki śmietany 22%

dodatki:
garść szpinaku
1/2 dyni piżmowej
kilka listków szałwii
łyżka masła

Pokrój dynię na cienkie plastry, skrop oliwą, dodaj szczyptę soli i kilka listków szałwii.
Wstaw do piekarnika nagrzanego do 180 stopni C. Piecz około 1/2 godziny.

Przygotuj królika:
Mięso umyj, osusz, posól i popieprz.  Otocz w mące.
W garnku rozgrzej masło i obsmaż królika z każdej strony, aż będzie złocisty.
Dodaj pokrojoną cebulę. Gdy zacznie się przypiekać, wlej bulion i dodaj pokrojone na plastry jarzyny.
Urwij arkusz papieru do pieczenia, namocz go, połóż na garnku i przykryj pokrywką. Wszystko po to, aby uszczelnić naczynie.
Duś mięso około 45 minut.

Wyjmij królika i przy pomocy dwóch widelców, oddziel mięso od kości. Wrzuć z powrotem do garnka.
Zahartuj śmietanę sosem i dodaj do garnka. Zagotuj.

Ugotuj makaron. Dodaj go do garnka z królikiem. Wrzuć szpinak i wymieszaj.
Na patelni rozgrzej masło i smaż listki szałwii, aż będą chrupkie.

Układaj danie na talerzach.

Dodaj dynię i szałwię. Szał!
:))

WŁOSKA ROBOTA

Tu nie trzeba słów. Żadnych skomplikowanych opisów. Mąka, jajko, makaron.

 Dla urozmaicenia - trochę ziół.

Proporcje:

1 kubek mąki

1 jajko

szczypta soli

Połącz składniki w mikserze albo zagnieć ręcznie - przesiej mąkę, po środku zrób zagłębienie, dodaj szczyptę soli,  wbij jajko i posiekaj je nożem zagarniając mąkę. Wyrabiaj, aż składniki się połączą i ciasto zrobi się elastyczne.
Przykryj ściereczką i odstaw na pół godziny.

Rozwałkuj, posyp listami natki i złóż na pół. Rozwałkuj tak, aby uzyskać cienkie ciasto. Zostaw je na kilka minut, aby podeschło. Wtedy lepiej się kroi.

Wrzucaj do osolonego wrzątku. Gdy makaron wypłynie, gotuj 2-3 minuty.

Świetnie smakuje z podsmażoną na maśle szałwią. 

Niczego więcej nie trzeba :)))

RYDZ I JUŻ NIC

Rydz i już nic... więcej nie potrzeba. To wspaniałe grzyby, choć w lasach coraz trudniej je znaleźć. Są pyszne i takie...grzybowe, szkoda, że kojarzy się je ze starym powiedzeniem - lepszy rydz niż nic. 

Tymczasem to słynne powiedzenie powstało za sprawą lnianki siewnej, zwanej również między innymi rydzem, która i przed wojną i po wojnie była zaraz po rzepaku najbardziej rozpowszechnioną i najbardziej "rozprzestrzenioną" rośliną oleistą. Zresztą i dzisiaj wygląda znajomo...

A skąd wzięło się to słynne powiedzenie? Tani i łatwo dostępny olej rydzowy, tłoczony właśnie z lnianki, świetnie zastępował tłuszcz zwierzęcy i "robił" za tak zwaną omastę. 

Ale wróćmy do rydzów.

Rydze nie potrzebują długiej obróbki. Wspaniale smakują z chrupiącą bagietką albo makaronem. Wystarczy podsmażyć je na klarowanym maśle, dodać cebuli, posolić, popieprzyć i gotowe.

Oto wersja z makaronem:

1/2 kg rydzów

1 cebula

3/4 szklanki śmietanki 18%

250 g makaronu

sól, pieprz

natka pietruszki

oliwa truflowa (opcjonalnie)

Grzyby dokładnie oczyść (lepiej ich nie myć, bo chłoną wodę jak gąbka) i smaż na klarowanym maśle z każdej strony po 3-4 minuty, aż zaczną się przyrumieniać. 

W tym czasie ugotuj makaron.

Zdejmij grzyby z patelni (możesz je wstawić do ciepłego piekarnika, żeby nie ostygły) i wrzuć cebulę pokrojoną w piórka. Można dodać jeszcze odrobinę masła. Smaż na jasnozłoty kolor.

Odcedź makaron. Dodaj go do cebuli. Wlej śmietanę i wszystko wymieszaj.  Wrzuć grzyby. Posól, popieprz i posyp natką. Skrop oliwą truflową.

Proste, szybkie, doskonałe.

MNIEJ ZNACZY WIĘCEJ

Penne ze szpinakiem i gorgonzolą. Po prostu. Włoska klasyka.

Składniki:
250 g makaronu 
2 ząbki czosnku
paczka szpinaku
1 łyżka oliwy z oliwek
1 cieńki plasterek masła
150 g gorgonzoli
1 zielone chili
sól, pieprz 
cytryna

Zagotuj wodę na makaron, wrzuć kluski i gotuj o 2 minuty krócej niż podano czas na opakowaniu.
Na patelni rozgrzej oliwę i masło. Wrzuć pokrojone w plasterki ząbki czosnku.
Partiami dodawaj szpinak. 
Na końcu wrzuć pokruszony ser. Skosztuj, dopraw.
Wymieszaj i wyłącz gaz.

Odcedź makaron, wrzuć go do garnka w którym się gotował. Dodaj szpinak z gorgonzolą. Wymieszaj. Posyp chili (to mój dodatek). Skrop cytryną (przyda się - poza chili - mały kick).

Podawaj. To jedno z moich najszybszych, ulubionych dań :)

PROSTA PASTA Z TUŃCZYKIEM czyli TONNO E FAGIOLI

Wracam do Gino D'Acampo. Urzeka mnie cudowna prostota jego dań. Dziś włoski klasyk - połączenie tuńczyka i fasoli. Na zimno jako sałatka, na ciepło jako danie. Oczywiście u nas, bo we Włoszech to tylko primi piatti, coś co pobudza kubki smakowe i jest wstępem do konkretniejszego posiłku. 
Ale uwierzcie mi - po zjedzeniu tej pasty więcej konkretów nie potrzeba.
Oczywiście nie byłabym sobą, gdybym czegoś nie zmieniła. Wersję GD wzbogaciłam o cukinię (bo na nią sezon!) i szpinak (świetny o każdej porze)...

składniki:
około 250 g ulubionego makaronu (świetnie sprawdza się świderki czy kokardki)
1 puszka fasolki najlepiej flażoletki
1 puszka tuńczyka w kawałkach
4 garści szpinaku
1 cukinia
1 cebula
2 ząbki czosnku
kilka kaparów
oliwa z oliwek
połówka cytryny
sól, pieprz
natka pietruszki

Nastaw wodę na makaron.
Pokrój cebulę w półksiężyce, czosnek na plasterki.
Rozgrzej oliwę, podduś cebulę, dodaj czosnek i pokrojoną cukinię. Podsmaż. 
Zetrzyj skórkę z cytryny a sok wyciśnij. Dopraw solą i pieprzem.
Wrzuć odsączoną fasolę, podgrzej aż będzie gorąca.
Dodaj liście szpinaku i tuńczyka, wsyp ugotowany makaron i ostrożnie wymieszaj.
Posyp natką pietruszki i podawaj.

:)

MAKARON DOSKONAŁY

Po raz kolejny - przy okazji zwykłych zakupów (jakże by inaczej)  - wpadła mi w ręce książka "Włoskie dania makaronowe" słynnego Gino D'Acampo. Pomyślałam - to przeznaczenie. Taka okazja może się już nie powtórzyć. Wróciłam z Gino do domu. I bardzo dobrze, bo Gino nie tylko świetnie gotuje, ale i bardzo dobrze przekonuje.

Weźmy na przykład taki makaron z klasycznym sosem bolognese - pomidory, cebula, czosnek, marchew a nawet natka czy papryka (z grupy obejmującej warzywa i owoce) + chude mielone mięso (z grupy produktów białkowych) + parmezan (jako nabiał) = zrównoważony i odżywczy posiłek, tak jak dietetycy lubią najbardziej. Voilà!

pasta nr 1

 pasta nr 2

Najważniejsza rada Gino D'Acampo - ZAWSZE obtaczaj makaron w sosie, NIGDY nie nakładaj sosu po prostu na makaron!

DOBRE, BO PROSTE

Im szybciej, tym lepiej. Im lepiej, tym prościej. Im prościej, tym trudniej, bo rzeczy dobre robimy z rzeczy dobrych. Bardzo dobre z bardzo dobrych. Pochwała prostoty to właśnie doskonałe składniki. 

Włosko - hiszpański mariaż. Spaghetti z chorizo. 
Diabeł tkwi w...chorizo. Twarde,  miękkie, grube, chude, surowe, wędzone, sezonowane. Rodzajów mnóstwo, ale jeden wspólny mianownik - papryka. Słodka, ostra, wędzona. Nie ważne. Ważne, że jest. I papryka, i chorizo...

Podstawa tego dania (jak i wielu innych włoskich), to sofrito. W bardzo podstawowej wersji:

Rozgrzej 2 łyżki oliwy, pokrój 2 cebule, podduś aż zaczną zmieniać kolor na złoty. Dodaj grubo posiekany czosnek. Podsmażaj, ale uważaj - czosnek nie może za bardzo się przypiec, będzie gorzki.

Posiekaj oliwki, pokrój na ósemki 2 pomidory i kilka gałązek bazylii.

Dodaj do cebuli i czosnku. I pozwól się wszystkim poddusić przez kilka minut.

Dodaj puszkę krojonych pomidorów, słuszną szczyptę oregano, dopraw morską solą.

Wciąganie klusek, bezcenne!

:)

Zapomniałabym! W międzyczasie ugotuj makaron. Zawsze minutę (przynajmniej!) krócej niż polecają na opakowaniu. Dorzuć ugotowane kluski do sosu i wszystko dokładnie wymieszaj! (właśnie tak robią prawdziwi Włosi)

Czy potrzebna jest lepsza zachęta?