(NIE)WINNE WINOGRONA

Jamie O. zdecydowanie mnie prześladuje. Wciąż wracają do mnie niewypróbowane przepisy. Tak jak ten - na pieczone winogrona z...serem. Po prostu.

 Porcja na 8 osób:
1kg ciemnych winogron
1 łyżeczka brązowego cukru
kilka gałązek tymianku
oliwa z oliwek
czerwony ocet winny
100 g sera - jaki lubicie (pleśniowego, koziego, camemberta)
pęczek szałwii

Rozgrzej piekarnik do 220 stopni. Winogrona ułóż w żaroodpornym naczyniu. Posyp cukrem i  tymiankiem, skrop oliwą i octem. Piecz kilka minut, aż owoce zaczną pęcznieć.
Wyjmij z piekarnika,  wymieszaj z serem i listkami szałwii. 

Ponownie wstaw do piekarnika i piecz przez kilka minut, aż ser zacznie topnieć.

Winogrona nabierają nowego, dojrzałego smaku. Jamie Oliver serwuje je w towarzystwie chrupiącego chleba, orzechów i oczywiście z butelką czerwonego wina. To wersja kolacyjna. Śniadaniowa - z puddingiem ryżowym. Na ciepło i na zimno. Z czymkolwiek, jakkolwiek, to smak koniecznie do wypróbowania.
:)

MOCNO CZEKOLADOWA I ORZECHOWA

Krucha tarta z czekoladowo-orzechowym wnętrzem według Lorraine Pascale jest bardzo...czekoladowa. Jak sama mówi - nieprzyzwoicie czekoladowa. Wystarczy mały kawałek ciasta, by poczuć się spełnionym.

Mi aż tak wiele do szczęścia nie trzeba, zrezygnowałam więc z dodatku kakao w kruchym cieście. 

Kruche ciasto:
2 szklanki mąki
1 kostka masła
4 żółtka
cukier waniliowy

Zagnieć szybko wszystkie składniki, owiń ciasto folią i wstaw przynajmniej na pół godziny do lodówki.

Czekoladowe nadzienie:
100g masła
100g czekolady (przynajmniej 60% zawartości kakao)
1 jajko
2 żółtka
130 g drobnego cukru
60 g mąki
80 g podprażonych i posiekanych orzechów

Do małego rondelka wrzuć masło i powoli je rozpuszczaj. Zdejmij z ognia, dodaj czekoladę i wymieszaj aż składniki się połączą.
Ubij jajko i żółtka. Masa powinna być bardzo jasna i puszysta. Dodawaj partiami cukier.
Ostrożnie wlewaj czekoladową mieszankę nie przerywając ubijania (2-3 łyżki zostaw do dekoracji).
Bardzo delikatnie wmieszaj mąkę. Na końcu dodaj orzechy (odrobinę zostaw do dekoracji).

Rozgrzej piekarnik do 190 stopni C. Wyjmij kruche ciasto i rozwałkuj między dwoma arkuszami papieru do pieczenia. Przełóż ciasto do foremki (25cm), ponakłuwaj widelcem, przykryj papierem i wsyp fasolę albo ryż (żeby obciążyć ciasto).
Piecz około 20 minut.
Zdejmij papier z fasolą i piecz jeszcze około 10 minut.
Wyjmij ciasto z piekarnika i przestudź.

Obniż temperaturę do 160 stopni. Wyłóż masę czekoladową na ciasto i piecz 15 - 20 minut. Posyp orzechami i polej resztą mieszanki czekoladowej.
Poczekaj aż ostygnie, wtedy łatwiej się kroi.

Na podst. "Baking Made Easy" Lorraine Pascale.

:)

CZAS NA FLORENTYNKI

Bez masła, bez śmietanki, bez mąki. A nawet bez cukru. Obrzydliwie zdrowe. Niewiarygodnie łatwe. Obłędnie pyszne. Oto florentynki!

Cały czas byłam pewna, że ich przygotowanie jest trudne, skomplikowane, pracochłonne a efekty i tak są dalekie od słynnego, włoskiego pierwowzoru. Aż pewnego dnia trafiłam tutaj.

Po małych modyfikacjach wreszcie je upiekłam:
1 1/2 szklanki płatków migdałowych
1/4 szklanki wiórków kokosowych
garść posiekanych orzechów włoskich
garść rodzynek
łyżka kandyzowanej skórki  z pomarańczy
szczypta przyprawy do piernika
1/4 szklanki miodu
1 białko
1 łyżka oleju (bez wyraźnego smaku)

W misce wymieszaj wszystkie składniki. 
Rozgrzej piekarnik do 180 stopni.
Nabieraj łyżką masę i układaj na blasze, a następnie przygniataj je ręką, tak  aby były w miarę płaskie i zwarte.

Piecz 15 - 20 minut. Uważaj, szybko się rumienią!
W kąpieli wodnej rozpuść 1/3 tabliczki przynajmniej 70% czekolady, dodaj łyżeczkę masła i 1/4 szklanki mleka. Polej florentynki. 

Florentynki świetnie pasują z kandyzowaną wiśnią.

CARPACCIO NIE TYLKO DLA WEGETARIAN

Dzieła Vittore Carpaccio mają dziś lekko licząc jakieś 500 lat, ale danie nazwane na jego cześć tylko nieco ponad 50.

grafika pochodzi stąd

      I pewnie niewielu wiedziałoby, że taki malarz w ogóle istniał, gdyby nie Giuseppe Cipriani, kucharz który zachwycił się dziełami włoskiego mistrza. A czerwień dominująca w obrazach artysty, jako żywo kojarzyła się Ciprianiemu z polędwicą wołową. 
        Pewnego razu usłyszał o łzach księżnej Amalii Nani Mocenigo, której lekarz zabronił jadania gotowanego mięsa.
Inspirowany obrazami Carpacciego kucharz, stworzył danie z surowej wołowiny skropionej suto aromatycznym dressingiem z majonezu, cytryny, chrzanu i mleka. I w hołdzie dla malarza nazwał swoje dzieło "carpaccio".
         Lata później jego syn Arrigo Cipraiani, stworzył swoją, bardziej nowoczesną wersję. Dziś odmian carpaccio są tysiące. 
I to wcale niekoniecznie z mięsem.

Tajemnica  udanego carpaccio polega na bardzo cienkim pokrojeniu składników. 

Najlepiej zrobić to za pomocą mandoliny.

Składniki:
1 cukinia
otarta skórka z 1/2 cytryny
sok cytryny
mała chili
koperek, natka pietruszki
wiórki parmezanu
sól, pieprz

Pokrój cukinię
Wymieszaj ze szczyptą soli
Skrop oliwą z oliwek, łyżeczką octu balsamicznego i cytryną
Wymieszaj, dopraw solą i pieprzem
Posyp plasterkami chili, wiórkami parmezanu i ziołami

To bardzo odświeżająca przekąska, szczególnie na upalne dni. Świetne będzie też carpaccio z gruszek.

Składniki:
1 gruszka
3 plastry sera pleśniowego
kwiaty tymianku lub listki
orzechy (pekan albo włoskie)
sok z cytryny
oliwa z oliwek
miód
ocet jabłkowy
sól

Poszatkuj gruszkę i skrop sokiem z cytryny, aby nie ściemniała
Wymieszaj 3 łyżki oliwy, łyżkę miodu i łyżkę octu, dopraw szczyptą soli
Ułóż gruszkę na talerzu, pokrusz ser
Skrop dressingiem
Posyp kwiatkami tymianku, na koniec dodaj orzechy.

:)